Integracja Sensoryczna
Integracja sensoryczna to sposób, w jaki układ nerwowy odbiera bodźce ze zmysłów, porządkuje je i wykorzystuje w codziennym życiu. To od niej zależy m.in. to, jak dziecko się porusza, koncentruje, reaguje emocjonalnie, uczy się i radzi sobie w otoczeniu. Jeśli procesy integracji sensorycznej nie przebiegają prawidłowo, dziecko może mieć trudności nie dlatego, że „nie chce”, ale dlatego, że jego ciało i układ nerwowy nie radzą sobie z ilością lub jakością bodźców.
Celem Integracji Sensorycznej jest umożliwienie dziecku, skutecznego odbierania, interpretowania i reagowania na bodźce z otoczenia w sposób adekwatny do sytuacji. To, co wydaje się naturalnym procesem dla większości dzieci, może stanowić trudność dla tych, które mają zaburzenia w przetwarzaniu sensorycznym. Dlatego terapia SI jest skierowana do dzieci z problemami w zakresie odbioru i integracji bodźców sensorycznych, a także do tych, które mogą mieć trudności w koordynacji, koncentracji, czy adaptacji do zmieniającego się środowiska.
Częste sygnały trudności w obszarze integracji sensorycznej to m.in.:
• nadwrażliwość na dźwięki, światło, dotyk, zapachy
• unikanie określonych ubrań, faktur, konsystencji jedzenia
• problemy z równowagą i koordynacją
• silna potrzeba docisku, przytulania lub przeciwnie – unikanie dotyku
• trudności z koncentracją, nadmierna ruchliwość lub impulsywność
• opóźnienia w rozwoju ruchowym
• trudności w planowaniu ruchu i organizacji działania
• nadmierne poszukiwanie bodźców (bieganie, skakanie, wspinanie się)
Objawy mogą wyglądać różnie i mieć różne nasilenie. Dlatego tak ważna jest rzetelna diagnoza i indywidualnie dobrana terapia.
Na terapię zapraszamy szczególnie dzieci, które wykazują:
- niezgrabność ruchową, często potykają się
- słabą równowagę
- trudności z koncentracją uwagi
- lęk przed wysokością; niepokój, gdy muszą oderwać nogi od podłoża
- trudności ze zrozumieniem poleceń
- trudności w zachowaniu (jest wycofane, nieśmiałe, bądź agresywne)
- nadmierną ruchliwość i nerwowość
- zaburzony rozwój schematu ciała
- trudności z naśladowaniem ruchu
- trudności z czesaniem włosów, myciem głowy, obcinaniem paznokci
- nadwrażliwość/podwrażliwość na bodźce słuchowe, dotykowe, węchowe
- ma trudności z zasypianiem i budzeniem się
- ma problemy z czynnościami samoobsługowymi: sznurowaniem butów, ubieraniem, rozbieraniem, zapinaniem guzików itp.
- jest wiotkie, często podpiera głowę, podpiera się na stoliku
Nasze Terapie
Integracja sensoryczna
to sposób, w jaki układ nerwowy odbiera bodźce ze zmysłów, porządkuje je i wykorzystuje w codziennym życiu. To od niej zależy m.in. to, jak dziecko się porusza, koncentruje, reaguje emocjonalnie, uczy się i radzi sobie w otoczeniu. Jeśli procesy integracji sensorycznej nie przebiegają prawidłowo, dziecko może mieć trudności nie dlatego, że „nie chce”, ale dlatego, że jego ciało i układ nerwowy nie radzą sobie z ilością lub jakością bodźców.
Terapia ręki
Terapia ręki to metoda wspierająca dziecko aby poprawnie oraz precyzyjnie mogło ruszać ręką, dłonią oraz palcami. Podczas terapii ręki specjalista rozpoczyna pracę od wzmocnienia całego ciała -motoryki dużej (ramiona, barki, kręgosłup, łokcie), a następnie skupia się na poprawie motoryki małej u dziecka (prawidłowy uchwyt, napięcie, praca nadgarstka i palców).
Terpia pedagogiczna
Terapia pedagogiczna to specjalistyczne zajęcia korekcyjno-kompensacyjne skierowane do dzieci z opóźnieniami rozwojowymi lub trudnościami emocjonalnymi. Jej celem jest stymulowanie rozwoju poznawczego, ruchowego i emocjonalnego poprzez zabawy usprawniające percepcję, koncentrację i motorykę, co zapobiega niepowodzeniom szkolnym.
Terapia zajęciowa
Terapia zajęciowa to wsparcie dziecka w codziennym funkcjonowaniu. Skupia się na tym, aby dziecko potrafiło jak najlepiej radzić sobie w swoich codziennych aktywnościach – w domu, w przedszkolu, w szkole i w relacjach. Celem terapii zajęciowej jest zwiększenie samodzielności dziecka, jego sprawczości i poczucia „potrafię”. Zajęcia ogólnorozwojowe prowadzone są z wykorzystaniem różnych technik. To różne aktywności, które angażują jednocześnie wszystkie zmysły dziecka: wzrok, dotyk, słuch, węch i smak. Celem zajęć jest umożliwienie wszechstronnego i harmonijnego rozwoju psychofizyczno-ruchowego.
Trening umiejętności społecznych
Trening umiejętności społecznych to forma pracy z dzieckiem polegająca na uczeniu i doskonaleniu umiejętności niezbędnych w relacjach z innymi ludźmi między innymi takich jak: aktywne słuchanie, konstruktywne wyrażanie krytyki i reagowanie na nią, proszenie o pomoc czy efektywne radzenie sobie z własnymi emocjami. Zajęcia obejmują również naukę sposobów adekwatnego zachowania bazując na treningu asertywności. Dzięki temu młody człowiek uczy się określania swoich granic, respektując i szanując granice innych ludzi.